Хятад улс дайнаас шалтгаалан үүсэж буй газрын тосны хомсдолд бэлтгэлтэй байжээ.

Хятад улс АНУ-ын Ормузын хоолойн бүслэлтийн нөлөөг даван гарахад бэлтгэл сайн байгаа. Дайн эхлэхээс өмнө Хятад нефтийнхээ ойролцоогоор 14%-ийг Саудын Арабаас, 11%-ийг Иранаас, 29%-ийг Ойрхи Дорнодын бусад орнуудаас импортолдог байсан. Үүн дээр Орос 20%-ийг нийлүүлж, үлдсэн 26% нь дэлхийн бусад бүс нутгаас бүрдэж байжээ.

Дайны нөхцөлд ч Ираны нефтийн урсгал Хятад руу үргэлжилж байгаа нь тус улсыг Азийн орнуудаас хамгийн бага нөлөөлөлд өртсөнд тооцогдож байна.

Гэсэн хэдий ч Саудын Араб болон АНЭУ нефтийн экспортоо өөр сувгаар чиглүүлж байгаа ч Хятад нийт нефтийн импортынхоо дор хаяж 20%-ийг алдаад байна.

Үүний зэрэгцээ Хятад сүүлийн арван жилд дэлхийн хамгийн том стратегийн нефтийн нөөцийг бүрдүүлж, 1 тэрбум гаруй баррель нефть нөөцөлсөн байна.

Иймд Иранаас нийлүүлэх нефть 2 сар тасалдсан ч Хятадын нөөц ердөө ойролцоогоор 10%-иар багасах тооцоо гарчээ. Хятад улс ийм нөхцөл байдалд олон жилийн турш бэлтгэж ирсэн бөгөөд эрчим хүчний шокийг харьцангуй тогтвортой даван туулах боломжтой байна.